அமெரிக்க ஈயங்களும், இந்தியத் தங்கங்களும்!

பல ஆண்டுகளுக்கு முன்பே துவங்கி ஜூன் 2008ல் பெரும் நெருக்கடியாக உருவாக அமெரிக்க பொருளாதார நெருக்கடியால் அபாய கட்டத்தில் இருக்கும் வங்கிகளின் எண்ணிக்கை 416 ஆக உயர்ந்துள்ளது. இந்த அளவிற்கு அபாய கட்டத்தில் வங்கிகள் எண்ணிக்கை இருப்பது கிட்டத்தட்ட பதினைந்து ஆண்டுகளுக்குப்பிறகு நிகழ்ந்துள்ளது. 1994 ஆம் ஆண்டின் இரண்டாவது காலாண்டில்(ஏப்ரல்-ஜூன்) 434 வங்கிகள் அபாய கட்டத்தில் இருந்தன. அமெரிக்காவின் மத்திய காப்பீட்டுக்கழகம் இந்த நஷ்டத்தில் தத்தளிக்கும் வங்கிகளின் பட்டியலை வெளியிட்டுள்ளது. நெருக்கடி தீர்ந்து விட்டது, இதோ... தீரப்போகிறது என்றெல்லாம் தொடர்ந்து அறிக்கைகள் வந்து கொண்டிருக்கும் வேளையில்தான் மரணப்படுக்கையில் படுக்கும் வங்கிகளின் எண்ணிக்கை அதிகரித்து வருகிறது.

நடப்பாண்டின் முதல் காலாண்டில் அபாய கட்டத்தில் உள்ள வங்கிகளின் எண்ணிக்கை 315 என்று கணக்கிடப்பட்டிருந்தது. இது குறித்து அப்போது கருத்து தெரிவித்த அமெரிக்க முதலாளித்துவப் பொருளாதார நிபுணர்கள், நெருக்கடி உச்சத்திற்குச் சென்று விட்டது என்றார்கள். ஆனால் மேலும் 111 வங்கிகள் அந்தப் பட்டியலில் சேர்ந்திருப்பது சிக்கல் நீடிப்பதையே உணர்த்துகிறது. அதோடு, 2009ல் இழுத்து மூடப்பட்டு பெரிய, பெரிய பூட்டுகள் தொங்கும் வங்கிகளின் எண்ணிக்கையும் 81 ஆக உயர்ந்துள்ளது. அபாய கட்டத்தில் இருக்கும் வங்கிகளில் போடப்பட்டுள்ள பணத்தைப் பற்றி கவலைப்பட வேண்டாம் என்று மக்களின் தோள்களைத் தட்டிக் கொடுக்க முயற்சிக்கும் அமெரிக்க மத்தியக் காப்பீட்டுக்கழகம் வேலையிழந்துள்ள ஆயிரக்கணக்கான வங்கி ஊழியர்களை அலட்சியப்படுத்தியுள்ளது.

இவ்வளவு திவால் மற்றும் அபாய கட்டத்தில் உள்ள வங்கிகளின் எண்ணிக்கை அதிகரிப்பு இருந்தபோதும், இரண்டாவது காலாண்டில் வந்த அனைத்து செய்திகளும் மோசமானவை அல்ல என்று கூறிக்கொள்கிறார் காப்பீட்டுக்கழகத்தின் தலைவர் ஷீலா பேர். இரண்டாவது காலாண்டில் மட்டும் அமெரிக்க வங்கிகளின் இழப்பு 18 ஆயிரத்து 500 கோடியாக இருந்திருக்கிறது. முந்தைய இழப்புகளையெல்லாம் காப்பீட்டுக்கழகம் ஏற்றுக்கொண்டுள்ள நிலையில்தான் இந்த இழப்பு மீண்டும் ஏற்பட்டுள்ளது. தனது கல்லாவில் 2 லட்சத்து 10 ஆயிரம் கோடி ரூபாய் இன்னும் இருப்பதையே காப்பீட்டுக்கழகம் சுட்டிக்காட்டிக் கொள்கிறது. நெருக்கடி இப்படியே போனால் காப்பீட்டுக்கழகத்தின் நிலை என்ன ஆகும் என்று ஷீலா பேர் கூறவில்லை.

ஆனால் அரசு கஜானாவிலிருந்து காப்பீட்டுக்கழகம் கடன் வாங்கிக் கொள்ளும் என்கிறார். இந்தக்கழகம் தலையீடு செய்துள்ள நிதி நிறுவனங்களில் 28 சதவிகித நிறுவனங்கள் இரண்டாவது காலாண்டில் நஷ்டம் அடைந்துள்ளன. கடந்த ஆண்டின் இரண்டாவது காலாண்டில் இந்த சதவிகிதம் 18 சதவிகிதமாகவே இருந்தன. கடன் வழங்கி அதனால் ஏற்பட்ட நஷ்டத்தை சமாளிக்க 3 லட்சத்து 34 ஆயிரத்து 500 கோடி ரூபாயை அமெரிக்க வங்கிகள் இரண்டாவது காலாண்டில் ஒதுக்கி வைத்திருந்தன. இதுவும் கடந்த ஆண்டின் இரண்டாவது காலாண்டில் ஒதுக்கி வைத்ததை விட அதிகமாகும். இதற்கிடையில் காப்பீட்டுக்கழகத்தால் எடுத்துக் கொள்ளப்பட்ட நிதி நிறுவனங்களின் சொத்து மதிப்பிலும் சரிவு ஏற்பட்டுள்ளது.

நிதிநிறுவனங்களின் கணக்கு வைக்கும் முறையையும் அமெரிக்க நிதித்துறையின் உயர் அதிகாரிகளில் ஒருவரான ஜான் டுகான் கேள்விக்கு உட்படுத்தியுள்ளார். சாதனை படைக்கும் அளவில் வீட்டுக்கடன் வழங்கி வரும் வேளையில் லாபத்தைச் சம்பாதித்தன அமெரிக்க வங்கிகள். நஷ்டம் ஏற்பட்டால் வைத்திருக்க வேண்டிய இருப்பு நிதியின் அளவும் அந்த நேரத்தில் அதிகரிக்காமல் குறைந்து கொண்டே போனது எப்படி என்று அவர் கேள்வி எழுப்புகிறார். நஷ்டம் ஏற்பட்டபோது அதைச் சமாளிக்க கைவசம் இருப்பு நிதி இல்லாமல் போனதும் அபாயப் பட்டியல் நீண்டுகொண்டு போவதற்கு ஒரு காரணம் என்பதை அவரது இந்த எச்சரிக்கை காட்டுகிறது. திடீரென்று நஷ்டத்தை ஈடுகட்டுவதற்கான இருப்பு நிதியை வங்கிகள் அதிகரித்தபோது வருமானம் மட்டுமல்லாமல், முதலீட்டிலேயே கைவைக்க வேண்டியிருந்தது என்கிறார் டுகான்.

அமெரிக்க காப்பீட்டுக்கழகத்திடம் இருக்கும் அவசரகால நிதியில் கிட்டத்தட்ட 40 சதவிகிதத்தை இரண்டாவது காலாண்டில் நஷ்டத்தைச் சந்தித்துள்ள வங்கிகளே விழுங்கிவிடும் அபாயம் ஏற்பட்டுள்ளது. இதனால் மக்களின் வரிப்பணத்தில் மேலும் நிதி தாருங்கள் என்று அமெரிக்க அரசிடம் காப்பீட்டுக்கழகம் கையேந்திக் கொண்டிருக்கிறது. அமெரிக்க ஈயங்களுக்கும், ஐரோப்பிய பித்தளைகளுக்கும் நடுவில் இந்திய வங்கிகள் தங்கமாய் ஜொலித்துக் கொண்டிருக்கின்றன. இந்திய வங்கிகள் பொதுத்துறையில் இருப்பதே நெருக்கடியிலிருந்து தப்பித்ததற்குக் காரணம் என்று அதை தனியார் மயமாக்கும் முயற்சியில் இருப்பவர்களே ஒப்புதல் வாக்குமூலம் அளித்துள்ளார்கள். பொதுத்துறையில் வங்கிகள் நீடித்ததற்கு காரணமான இடதுசாரிக்கட்சிகளின் பேச்சைக் கேட்கிறார்களோ இல்லையோ, சொந்த வாக்குமூலத்தின்படி நின்றாலே வங்கித்துறை காப்பாற்றப்படும் என்பதுதான் பல பொருளாதார நிபுணர்களின் கருத்து.

இலங்கைத் தமிழர் வாழ்வுரிமை காப்போம்!

ராணுவத் தீர்வு என்பது சாத்தியமல்ல; அரசியல் தீர்வு காண்பதுதான் சாலச் சிறந்தது. ஒன்றுபட்ட இலங்கைக்கு உள் ளிட்ட வடக்கு-கிழக்கு மாகாணங்களின் தமிழர் பகுதிகளுக்குப் பரவலான சுயாட்சி அதிகாரம் வழங்கப்படுவதை உத்தரவா தம் செய்யும் வகையில் அந்த அரசியல் தீர்வு எட்டப்பட வேண்டும்”.

இது கடந்த 25 ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக மார்க்சிஸ்ட் கம்யூனிஸ்ட் கட்சி தொடர்ந்து எடுத்து வந்துள்ள உறுதியான நிலைப்பாடு. இந்தக் காலகட்டம் முழு வதிலும் இதற்காக மார்க்சிஸ்ட் கட்சியை ஏசியவர்கள், ஏளனம் புரிந்தவர்கள், ஏகடியம் பேசியவர்கள் ஏராளம். இதை இன்னமும் தொடர்கிறவர்களும் உண்டு.

அரசியல் தீர்வுக்கு முதல் படியாக இலங்கையில் போர் நிறுத்தம் ஏற்பட வேண்டுமென்றும், அதற்காக இந்திய அரசு ராஜீய ரீதியான நடவடிக்கைகளை மேற்கொள்ள வேண்டுமென்றும் தமிழகத் திலிருந்து வலுவான குரல் எழுப்பப்பட் டதுண்டு. போர் நிறுத்தம் என்பதை இலங்கை அரசும் ஏற்கவில்லை; இந்திய அரசும் அதற்கான நெருக்குதலைக் கொடுக்கவில்லை.

இப்போது போர் நிறுத்தப்படவில்லை; போரின் இலக்குகள் எட்டப்பட்டுவிட்ட நிலையில் இலங்கை இராணுவம் போரை முடித்துக்கொண்டுவிட்டது. விடுதலைப் புலிகள் அமைப்பும் ஆயுதங்களை மவுனிக்கச் செய்துவிட்டது.

இதற்கு முன்னதாகவே தமிழகத்தின் பிரதான எதிர்க்கட்சியும், ஆளுங்கட்சியும் இலங்கைப் பிரச்சனைக்கு அரசியல் தீர்வையே வலியுறுத்தி நிலையெடுத்தன.

“பேச்சுவார்த்தை மூலம் அமைதி யான வழியில் அரசியல் தீர்வு காணப் படுவதே இந்த (இலங்கை)ப் பிரச்ச னையை நிரந்தரமாகத் தீர்க்க உதவும் என அதிமுக நம்புகிறது. இலங்கையின் வடக்கு, கிழக்கு மாகாணத் தமிழர்களுக்கு மட்டுமல்லாமல், தோட்டத் தொழிலாளர், இ°லாமியர் உள்ளிட்ட இதர சிறுபான் மைத் தமிழர்களையும் உள்ளடக்கியதாக அரசியல் தீர்வு அமைய வேண்டும்,” என்று அஇஅதிமுக பொதுச் செயலாளர் ஜெயலலிதா ஜன. 29, 2009 அன்று வெளியிட்ட அறிக்கையில் தன்னுடைய நிலைபாட்டைத் தெளிவாகக் கூறி யிருந்தார்.

இடையில் மக்களவைத் தேர்தலில் `அரசியல் தீர்வு இல்லையேல், தனி ஈழம்தான்’, `இலங்கைக்கு இந்திய இராணுவத்தையே அனுப்ப வேண்டும்’ என்றெல்லாம் வேகங்காட்டிய போதிலும், தேர்தல் முடிந்த பிறகு அஇஅதிமுக பொதுக்குழுக் கூட்டத் தீர்மானத்தில் ஜெயலலிதா கீழ்க்கண்ட நிலையையே மீண்டும் உறுதிப்படுத்தினார்.

“அதிபர் மகிந்த ராஜபக்ஷேவின் தலைமையிலான இலங்கை அரசு ஒடுக்கப்பட்ட தமிழ் சமுதாயத்தின் நியா யமான மனக்குறைகளை உடனடியாகக் களைய வேண்டும். இலங்கையில் வாழும் குடிமக்கள் அனைவருக்கும் சம உரிமை அளிப்பதை உறுதி செய்யும் வகையில், தேவையான அரசியலமைப்புச் சட்டத்திருத்தங்களை உடனடியாகக் கொண்டு வர வேண்டும். தமிழர்கள் (வடகிழக்கு மற்றும் மலைப் பிரதேசங் களில் வாழ்பவர்கள்), இஸ்லாமியர்கள் மற்றும் பிற குடியினத்தவர்கள் அனை வரும் கவுரவத்துடனும், சம உரிமையுடனும், சுயமரியாதையுடனும் வாழ்வது உறுதி செய்யப்பட வேண்டும்” என்றார் அவர்.

தமிழக ஆளுங்கட்சியான திமுக பிப்ரவரி 3, 2009 அன்று நடத்திய கழகத் தலைமைச் செயற்குழுக் கூட்டத்தில் நிறைவேற்றிய தீர்மானத்தில் பின்வருமாறு நிலையெடுத்தது:

“இலங்கையில் தமிழர்கள் வாழும் வடக்கு மற்றும் கிழக்குப்பகுதிகளில் முழுமையான அதிகாரப் பகிர்வும் சுயாட்சியும் (Full devolution of powers and autonomy)கிடைக்கின்ற அளவிற்கு நிரந்தர அரசியல் தீர்வு ஒன்றினைக் குறிப்பிட்ட காலவரையறைக்குள் உருவாக்கிச் செயல்படுத்திட இந்திய அரசு உடனடி யாக நடவடிக்கை எடுக்க வேண்டும்”.

திமுக தலைமையும் தேர்தல் காலத் தில் “தனி ஈழம் கிடைத்தால் மகிழ்ச்சி” என்று சுருதி மாறிப்பேசியது; எனினும் அண்மையில் நடைபெற்று முடிந்த சட்டமன்றக் கூட்டத் தொடரில் அரசியல் தீர்வையே முன்னிறுத்தி முதலமைச்சர் பேசினார். அந்த நேரத்தில், மார்க்சிஸ்ட் கட்சி தொடர்ந்து எடுத்துவந்துள்ள நிலைப்பாடுதான் தன்னுடைய நிலைப்பாடு என்றும் அவர் அரசியல் அணி மாச்சரியங்களுக்கு அப்பாற்பட்டுத் தெளிவுபடுத்தினார். பாமக நிறுவனர் மருத்துவர் இராமதாசு பகிரங்கமாக எடுத்து வரும் நிலைபாட்டுக்கு மாறாக, சட்டமன்ற பாமக தலைவர் கோ.க. மணியும் அரசியல் தீர்வை ஒட்டியே தனது கருத்தை வெளியிட்டதையும் முதலமைச்சர் பதிவு செய்தார்.

`ஈழப்போர் 4’ நடந்துகொண்டிருந்த காலத்தில், இலங்கை அரசு, இந்திய அரசு மற்றும் தமிழக முதலமைச்சருக்கு எதிராகக் கனல் தெறிக்கும் உரைவீச்சுக் களை நிகழ்த்திக் கொண்டிருந்தவர்க ளில் ஒருவர் தமிழருவி மணியன். அவரே அண்மையில் `புலம் பெயர்ந்து வாழும் ஈழத் தமிழர்களும், விடுதலைப் புலிக ளின் ஆயுத இயக்கம் இனியும் தொடர வேண்டும் என்று ஓயாமல் குரல் கொடுப் பவர்களும் நடந்து முடிந்த நிகழ்வுகளை மறுவாசிப்புச் செய்ய வேண்டிய தருணம் வந்துவிட்டது’, என்ற கருத்தை வெளியிட்டிருந்தார்.

இந்த `மறுவாசிப்பின்’ வெளிப்பாடுகளாக, விடுதலைப் புலிகள் அமைப்பு, அதன் ஆதரவாளர்கள் உள்ளிட்ட பல தரப்பினரின் சமீபத்திய கோரிக்கைகளும், பிரகடனங்களும் வந்துள்ளன.

தமிழீழ விடுதலைப் போராட்டம் எதிர் கொண்ட பெரும் பின்னடைவைக் கருத்தில் கொண்டு அரசியல் ராஜதந்திர வழிமுறையே சாத்தியமானதும் வலுவானதும் என்ற முடிவுக்கு விடுதலைப் புலிகள் இயக்கம் வந்தது என்றும், இது அந்த அமைப்பின் தலைவர் பிரபாகரனே எடுத்த தீர்மானம் என்றும், செல்வராசா பத்மநாதன் தெளிவுபடுத்தியிருந்தார். விடுதலைப் புலிகளின் அடுத்தகட்ட நட வடிக்கைகளுக்குத் தலைமை தாங்குபவராக அறிவிக்கப்பட்ட பத்மநாதன் இப்போது இலங்கை அரசால் கைது செய்யப்பட்டுள்ளார்.

இலங்கைக்கு வெளியே நாடு கடந்த தமிழீழ அரசு ஒன்றை அமைப்பதற்காக இயங்கிவரும் ஆலோசனைக் குழுவும், `தமிழ் மக்களின் அபிலாஷைகளை ஜனநாயக, அமைதி வழிகளில் வென்றெடுப் பதிலும் தன் கவனத்தைச் செலுத்தும்’, என உறுதி கூறியுள்ளது.

விடுதலைப் புலிகளின் ஆதரவுக் குழுவான தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பும் இலங்கை இனப் பிரச்சனைக்கு அரசியல் தீர்வுத் திட்டம் ஒன்றை வரையறுத்து வருவதாகத் தெரிவித்துள்ளது. இக்கூட்டமைப்பின் (இலங்கை) நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்கள், தமிழ் மக்களுக்கு அனைத்து அதிகாரங்களுடனான முழு மையான சுயாட்சி தேவை; காணி, பாதுகாப்பு, விவசாயம், கைத்தொழில் என முக்கிய அதிகாரங்கள் எங்களுடைய கையில் இருக்கும் வகையில் இந்தத் திட்டம் அமையும் என்றும் கோடிட்டுக் காட்டியுள்ளனர். ஜூலை 2 அன்று இலங்கை அதிபர் மகிந்த ராஜபக்ஷே கூட்டிய அனைத்துக் கட்சிக் கூட்டத்திலும், இக்கூட்டமைப்பின் எம்.பி.க்கள் கலந்து கொண்டு அரசியல் தீர்வுக்கான முன் மொழிவுகளை வலியுறுத்தியது குறிப் பிடத்தக்கது.

பழ. நெடுமாறன் தலைமையிலான இலங்கைத் தமிழர் பாதுகாப்பு இயக்கம் அண்மையில் வெளியிட்ட உலகத் தமிழர் பிரகடனத்தில் இடம்பெற்ற கீழ்க்கண்ட வாசகங்களும் பொருள் பொதிந்தவை:

“ஈழத் தமிழ் மக்களின் மரபு வழித் தாயகத்தில் அவர்களுக்கு முழுமையான மனித, ஜனநாயக உரிமைகள் வழங்கிடவும், அதற்கேற்ற அரசியல் அமைப்பிற்கு உத்தரவாதம் தரக்கூடிய அரசியல் தீர்வு காணப்பட வேண்டும் என்பதற்காக உலக மக்களின், அரசுகளின் ஆதரவுத் திரட்டிடவும், ஈழத் தமிழ் மக்கள் ஒப்புக்கொள்ளக்கூடிய தீர்வு ஒன்றே அவர்களின் பிரச்சனையைத் தீர்க்கும் ஒரே வழி என்பதிலும் நாங்கள் அசைக்க முடியாத நம்பிக்கை கொண்டிருக்கிறோம்”.

இவ்வாறு அரசியல் தீர்வுக்கு ஒத்தி சைவான சூழல் எழுந்துள்ள இந்தத் தருணத்தைப் பயன்படுத்தி, இலங்கை அரசை அதிகாரப் பகிர்வு - சுயாட்சி உரிமை ஆகியவற்றை உள்ளடக்கிய அரசி யல் தீர்வுக்கான முயற்சிகளை விரைவாக எடுக்கச் செய்ய சர்வதேச சமூகமும் - குறிப்பாக இந்திய அரசும் - உறுதியான நிர்ப்பந்தத்தைச் செலுத்த வேண்டும்.

ஆனால் இப்போது முன்னுரிமைப் பிரச்சனையாக முகிழ்த்திருப்பது, இலங்கையில் உள்நாட்டிலேயே புலம்பெயர்ந்த அகதிகளாக நிற்கும் தமிழர்களின் அவ லங்கள் களையப்படுவதற்கான அவசர நடவடிக்கைகள் ஆகும்.

சற்றொப்ப 2 லட்சம் முதல் 3 லட்சம் வரை வவுனியாவில் உள்ள முகாம்களில் இந்த அகதிகள் மிக மோசமான நிலைமைகளில் அடைக்கப்பட்டு உயிர் பிழைக்க நேரிட்டுள்ளது. மழை, வெள்ளம் காரணமாக இந்த முகாம்கள் தங்குவதற்கு லாயக்கற்றவையாக மாறியுள்ளதோடு, அங்குள்ள மக்கள் சுகாதாரக் கேடுகளுக்கு இலக்காகி நிற்கின்றனர்.

இந்த அகதிகளை அவரவர் சொந்தக் குடியிருப்புகளில் மீள் குடியமர்த்தும் பணி, கண்ணி வெடிகளை அகற்றுவது என்ற பெயரால் தாமதப்படுத்தப்பட்டு வருகிறது.

60 வயதுக்கும் மேற்பட்ட முதியவர்களை முகாமை விட்டு வெளியேற அனுமதிக்கையில், அவர்களைப் பராமரிப்பதற்கு உதவியாகக் குடும்ப உறவுகளை உடன் அழைத்துச் செல்வதற்கும் தடை விதிக்கப்படுகிறது.

முகாம்களில் உள்ள இளம் சிறுவர், சிறுமியர்களைத் தனியாகப் பிரித்து ஒரு புனர் வாழ்வு முகாம் அமைப்பது என்ற பெயரில், அவர்களைத் தொடர்ந்து கண் காணிப்பிற்கு உட்படுத்தி வைக்க இலங்கை அரசு முற்படுகிறது.

இந்தத் தமிழ் அகதிகளின் அவல நிலைக்குச் சான்று பகருவதாக ஜேவிபி நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் நாமல் கருணா ரத்னாவின் பேச்சு அமைந்துள்ளது.

“போரினால் பாதிக்கப்பட்டு அகதி களாக்கப்பட்ட லட்சக்கணக்கிலான மக்கள் இன்று அகதி முகாம்களுக்குள் அடைத்து வைக்கப்பட்டுள்ளனர். இந்த மக்களைச் சென்று பார்வையிடவும் அவர்களைப் பற்றி அறிந்துகொள்ளவும் எமக்கு அனுமதி மறுக்கப்பட்டு வருகிறது. இங்கு ஊடகவியலாளர்கள் கூட அனுமதிக்கப்படுவதில்லை. முள் கம்பிகளால் அமைக்கப்பட்டுள்ள முகாம்களில் கம்பிகளுக்கு அப்பால் தாயும் மறுபக்கத்தில் பிள்ளையும் என்ற நிலைமையே காணப்படுகிறது. தொடர்ந்தும் அந்த மக்களின் உரிமைகள், சுதந்திரம், சக வாழ்வு மறுக்கப்படுவதாக இருந்தால் முகாம்களுக்குள்ளேயே அவர்கள் சத்தியாக்கிரகம் மற்றும் ஆர்ப்பாட்டங்களையும் போராட்டங்களையும் நடத்துவதற்குத் தள்ளப்படுவார்கள் என்பதில் சந்தேகம் இல்லை”, என்றார் அவர்.

எனவே சொந்த நாட்டிலேயே அகதிகளாக நிறுத்தப்பட்டுள்ள இந்தத் தமிழ் மக்கள் ஒரு மனிதப் பேரவலத்திற்கு ஆளாக்கப்படுவது இன்று சர்வதேச சமூகம் கவனம் செலுத்த வேண்டிய முக்கிய சவாலாக முன்னெழுந்துள்ளது.

சர்வதேச அளவில் இலங்கைத் தமிழர்களின் துயர் துடைப்புக்காக என்று வழங்கப்படுகிற நிவாரணப் பொருட்களும், நிதி உதவியும், சர்வதேச செஞ்சிலு வைச் சங்கம், ஐ.நா. அமைப்புகள் மூலமாக அந்த மக்களைச் சென்றடைவதை உறுதிப்படுத்த வேண்டும்.முகாம்களில் உள்ள மோசமான நிலைமைகளை உடனடியாக மாற்றியமைத்து, அடிப்படை வசதிகளும், சுகாதாரத்தைப் பேணும் சூழலும் கொண்டதாக ஆக்க வேண்டும்.மீள் குடியமர்த்தும் பணி விரைவு படுத்தப்பட வேண்டும். ஏற்கெனவே வடக்கு மாகாணப் பகுதிகளில் தமிழ் மக்கள் வாழ்விடங்களில் சிங்களர் களைக் கொண்டு குடியமர்த்தும் முயற்சி கள் முற்றாகக் கைவிடப்பட வேண்டும். விடுதலைப் புலிகள் அமைப்பிலி ருந்து வெளியேறி, இலங்கை இராணுவத்திடம் சரண் அடைந்ததாகக் கூறப்படும் சற்றொப்ப 10,000 இளைஞர்களுக்குப் பொது மன்னிப்பு வழங்கப்பட்டு அவர்களின் மறுவாழ்வுக்கு நடவடிக்கை எடுக்கப்பட வேண்டும்.

இலங்கைத் தமிழ் மக்களின் இந்த வாழ்வுரிமைக் கோரிக்கைகள், அடிப்படை மனித உரிமைகளாகும். இவற்றுக்காகத் தமிழ்நாட்டு மக்களைத்திரட்டிக் குரல் கொடுப்பதும், இந்திய அரசை உட னடியாகச் செயலில் இறங்கத் தூண்டு கோலாகச் செயல்படுவதும் இன்று நம் முன் உள்ள முதற்பெரும் கடமை. இந்தக் கடமையை ஆற்றும் வகையில் ஆகஸ்ட் 29 அன்று மாவட்டத் தலைநகர்களில் கூடி ஆர்ப்பரிப்போம்! தொடர்ந்து இயக் கம் காணுவோம்!

உ.ரா.வரதராசன்

கள்ளச்சாராயம் வேணுமா... கள்ளச்சாராயம்...!!!

* குஜராத்தில் நடைபெற்று வரும் கள்ளச்சாராய வர்த்தகத்தின் மூலம் கிடைக்கும் வருமானம் சுமார் ஆயிரம் கோடியைத் தாண்டும் என்று கூறப்படுகிறது.

* 1960களில் மதுவிலக்கு நடைமுறைக்கு வந்தாலும், தொடர்ந்து கள்ளச்சாராய விற்பனை தடையில்லாமல் குஜராத்தில் நடைபெற்று வருகிறது.

* கள்ளச்சாராயம் குடித்ததால் கடந்த மாதத்தில் 150 பேர் உயிரிழந்த சம்பவம் குஜராத்தின் பெரிய நகரங்களில் ஒன்றான அகமதாபாத்தில் நடந்தது. இந்த கள்ளச்சாராய வியாபாரிகளுடன் பாஜக கவுன்சிலருக்கு தொடர்பு இருப்பதாகக் குற்றம் சாட்டப்படுகிறது.

அகமதாபாத் நகரில் கள்ளச்சாராயம் குடித்து 150 பேர் உயிரிழந்த சம்பவம் கடந்த மாதம் நடந்தது. கள்ளச்சாராய விற்பனையைக் கண்டும், காணாமல் இருந்த மோடி தலைமையிலான பாஜக அரசு உயிரிழப்பு என்றவுடன் நடவடிக்கை எடுப்பதாகக் காட்டிக்கொண்டது. கள்ளச்சாராயம் விற்பவர்களுக்கு மரண தண்டனை தரும் அளவுக்கு புதிய சட்டம் கொண்டு வருவதாகவும் அறிவிப்புகள் வெளியாகின. ஆனால் மாநிலம் முழுவதும் கள்ளச்சாராய வியாபாரம் எப்படி நடந்து கொண்டிருந்ததோ, அதே அமர்க்களத்துடன் தொடர்ந்து நடந்து கொண்டிருக்கிறது. கள்ளச்சாராயத்தோடு வேறு எந்த நிறுவனம் தயாரிக்கும் மதுபானம் வேண்டுமானாலும் தாராளமாகக் கிடைக்கிறது.



அகமதாபாத் மாவட்டத்திற்குட்பட்ட சர்கேஜ் நகரில் உள்ள மகர்பா பகுதியில் புதிதாக ஒருவர் வருகிறார் என்றாலும் யாரும் அதைப் பற்றிக் கவலைப்படுவதில்லை. அவர் கள்ளச்சாராயம் வாங்குவதற்காகத்தான் வருகிறார் என்று அனைவருக்குமே தெரிந்திருக்கிறது. சிறு குழந்தையையிடம் கேட்டால்கூட அதோ... என்று விரலை நீட்டிக்கூறும் என்று அந்த ஊர்க்காரர்கள் பெருமையோடு(!) கூறிக்கொள்கிறார்கள். வெளியூர்க்காரர்கள் வந்தால் அந்தப் பகுதியினர் உற்சாகமாகி விடுகிறார்கள். கேள்விகள் எதையும் கேட்பதில்லை. எவ்வளவு வேண்டும் என்று கேட்டு பிளாஸ்டிக் பை அல்லது பாட்டிலில் தந்து பணத்தை வாங்கிக் கொள்கிறார்கள்.



மேலும், உயிரிழப்பிற்குப் பிறகு அரசு நடவடிக்கை எடுப்பதாகக் கூறியது பெரும் மோசடி என்பதும் அம்பலமாகியுள்ளது. வியாபாரிகள் விலையை ஏற்றி விட்டார்கள். பத்து ரூபாய்க்கு விற்று வந்த பாக்கெட் சாராயம் தற்போது 30 ரூபாய்க்கு விற்கப்படுகிறது. ஆட்சியாளர்களையும், காவல்துறையினரையும் சமாளிக்கவே இந்த விலையேற்றம் நடந்துள்ளது என்று கூறப்படுகிறது. பிரச்சனைகள் அதிகரித்து விட்டதால் எங்களுக்கு லாபம் குறைந்துவிட்டது. அதனால்தான் இந்த விலையேற்றம் என்கிறார் ஒரு சாராய வியாபாரி. எந்த நேரம் வேண்டுமானாலும் வாருங்கள். ஆனால் இரவு பத்து மணிக்குப்பிறகு வர வேண்டாம் என்கிறார் அவர்.

கள்ளச்சாராயத்திற்கு எதிராக இயக்கம் நடத்திவரும் அமைப்பைச் சேர்ந்த ஹரினேஷ் பாண்டியா பாஜக தலைமையிலான மாநில அரசை நேரடியாகக் குற்றம் சாட்டுகிறார். அரசின் நேரடிப் பாதுகாப்பின் கீழ் சாராய வியாபாரம் குஜராத்தில் நடக்கிறது. உள்ளுர் காவல்துறையினர் முதல் அதற்கு மேலேயுள்ள அனைவருக்கும் இதில் பங்கு கிடைக்கிறது. சில சமயங்களில் அவர்களுக்கு நெருக்கடி கொடுப்பதுபோல அரசு நடந்து கொண்டு, பின்னர் வியாபாரம் கொழிக்கவும் வழி செய்து கொடுக்கிறது. பண்டிகை காலம் நெருங்கி விட்டது. இந்தக்காலத்தில்தான் வெளிமாநிலங்களிலிருந்து சாராயம் வருவது மற்றும் உள்ளுரில் கள்ளச்சாராயம் காய்ச்சுவது போன்ற வேலைகள் அதிகரித்துவிடும் என்கிறார் அவர்.

கள்ளச்சாராயத்திற்கு உதவுவதற்காக மோடி அரசு கையாளும் புதுமையான உத்திகளையும் குஜராத் மாநில காங்கிரஸ் தலைவர் அர்ஜூன் மோட்வாடியா அம்பலப்படுத்துகிறார். கள்ளச்சாராயத்தைத் தடுக்கும் பணியில் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட காவல்துறை அதிகாரிகளை அவர்கள் நியமிக்கிறார்கள். அந்த அதிகாரிகளின் பட்டியலைப் பார்த்தாலே இவர்கள் எந்த அளவிற்கு கள்ளச்சாராயத்தை ஒழிப்பதில் ஆர்வமாக இருக்கிறார்கள் என்பது தெரிந்துவிடும். காவல்துறை பணியை விட அரசியல் வேலை பார்ப்பதில்தான் அவர்களுக்கு ஆர்வம் அதிகம். கள்ளச்சாராயம் பெருகி ஓடுவதை அவர்கள் வேடிக்கை பார்க்கிறார்கள் என்று குற்றம் சாட்டுகிறார் மோட்வாடியா.

வழக்கம்போலவே, நிலைமை கட்டுக்குள்தான் இருக்கிறது என்கிறார் காவல்துறை டி.ஐ.ஜி. ஹஸ்முக் படேல். கள்ளச்சாராயம் இருப்பதை நியாயப்படுத்தும் வகையில் மற்ற குற்றங்களைப் போல கள்ளச்சாராயம் காய்ச்சும் குற்றமும் நடக்கத்தான் செய்யும். அதை முழுமையாக ஒழித்துவிட முடியாது. இருந்தாலும் எங்களிடம் இருக்கும் குறைவான ஆட்களை வைத்து முயற்சி செய்து வருகிறோம் என்கிறார் அவர். கள்ளச்சாராயம் ஒருபோதும் முழுமையாக ஒழிக்கப்படவில்லை என்று அந்தப்பிரச்சனை தொடர்ந்து இருந்து வருகிறது என்பதற்கான ஒப்புதல் வாக்குமூலத்தையும அவர் அளித்தார். 150 உயிர்களை இழந்தபிறகும் நடவடிக்கை எடுப்பதற்கான மனநிலையில் மோடி தலைமையிலான பாஜக அரசு வரவில்லை என்று பல கள்ளச்சாராய ஒழிப்பு அமைப்புகள் குற்றம் சாட்டுகின்றன.

செய்தி ஆதாரம் - மெயில் டுடே.

பொதுத்துறையைக் கூறு போடுகிறார்கள்

இப்போது ஒரு வில்லையின் விலை ரூ.10 மட்டுமே என்று குளியல் கட்டி விளம்பரம் அமர்க்களமாக வெளிவரும். விளம்பரத்தைப் பார்ப்பவர்களுக்கு ஏதோ 12 ரூபாய்க்கு விற்றுக்கொண்டிருந்த சோப், பத்து ரூபாய்க்கு இறங்கிவிட்டது போன்ற எண்ணம் தோன்றும். ஆனால் எட்டு ரூபாய்க்கு விற்றுக்கொண்டிருந்த சோப்பின் விலையை பத்து ரூபாய்க்கு ஏற்றி, ரூ.10 மட்டுமே என்று கூறி ஏமாற்ற முயல்வது பழைய மளிகைக்கடை ரசீதைப் பார்த்தவுடன் புரிந்துவிடும். இத்தகைய உத்தியைத்தான் மக்களின் சொத்தான பொதுத்துறை நிறுவனங்களை விற்கும் நடவடிக்கையில் அரசு கடைப்பிடிக்கிறது. ஒரு முறை இவ்வளவு பங்குகளுக்கு மேல் பொதுத்துறை நிறுவனங்களின் பங்குகளை விற்கக்கூடாது என்று உத்தரவு போடப்போகிறார்கள்.

இந்திய உழைப்பாளிகளின் வியர்வையில் உருவான பொதுத்துறை நிறுவனங்களைத் தாரை வார்ப்பதை அனுமதிக்கக்கூடாது என்று மக்கள் கருதும்போது, ஏதோ இவர்கள் மக்களின் கருத்தை மதிக்கும் வகையில் வெறும் பத்து சதவிகிதம் அல்லது பதினைந்து சதவிகிதம் பங்குகளைத்தான் விற்கப்போகிறோம் என்று காட்டிக்கொள்ள விரும்புகிறார்கள். இதனால்தான் பத்து சதவிகிதம் மட்டுமே அல்லது பதினைந்து சதவிகிதம் மட்டுமே என்று செய்திகளை உலவ விட்டுள்ளார்கள். ஆனால் அதோடு நிற்கப்போவதில்லை என்பதையும் வெளிப்படையாகவே சொல்கிறார்கள். கேட்டால், இவ்வாறு செய்தால்தான் மற்ற பங்குகளை அதிக விலைக்கு விற்க முடியும் என்று வல்லுநர் கருத்துகளை அள்ளிவிடுகிறார்கள்.

முதன்முறையாக பங்குகளை விற்கும்போது பதினைந்து சதவிகிதம் மட்டுமே விற்பனை இருக்க வேண்டும் என்றும், அதற்குப்பிறகு ஒவ்வொரு முறையும் பத்து சதவிகிதத்திற்கு மேல் போகக்கூடாது என்றும் நிதித்துறை புதிய விதிகளை உருவாக்கியுள்ளது. தரப்பட்டியலை உருவாக்கும் நிறுவனமான கிரிசில், சீர்திருத்தப்பாதையில் ஒவ்வொரு அடியையும் அளந்து எடுத்து வைக்கிறார்கள் என்று அரசின் நாசகரப்பாதைக்கு சப்பைக்கட்டு கட்டியுள்ளது. இடதுசாரிகள் இருந்தவரைக்கும் மக்களின் சொத்துகள் எதையும் தாரை வார்க்க முடியாமல் இருந்த தங்களுக்கு, பெரும் வாய்ப்பு கிடைத்துள்ளதாக மகிழ்ந்து கொள்கின்றன பெரு நிறுவனங்கள்.

பங்குச்சந்தை கணிக்க முடியாத ஏற்ற இறக்கங்களைச் சந்தித்துக் கொண்டிருக்கும் காலமிது. 21 ஆயிரம் புள்ளிகளில் கடந்த ஆண்டு இருந்த சென்செக்ஸ், 14 ஆயிரத்திற்கும், 16 ஆயிரத்திற்கும் இடையில் கண்ணாமூச்சி ஆடிக்கொண்டிருக்கிறது. தோளில் துண்டைப் போட்டுக்கொண்டு கடந்த ஆண்டில் வெளியேறிய அன்னிய நிதிநிறுவன முதலீட்டாளர்கள் மீண்டும் திரும்பி வந்தார்கள். எட்டாயிரம் வரை சென்ற சென்செக்ஸ் கொஞ்சம் தலையை உயர்த்திப் பார்த்தது. ஆகஸ்டு மாதத்தில் மீண்டும் தலைகுப்புறப் பாய்கிறது. கடந்த 25 நாட்களில் மட்டும் சுமார் 700 கோடி மதிப்பிலான பங்குகளை அன்னிய நிதி நிறுவனங்கள் விற்றதே இத்தகைய இறக்கத்திற்குக் காரணமாகும்.

கடந்த வாரத்தில் மட்டும் சென்செக்ஸ் சுமார் 170 புள்ளிகளை இழந்தது. இந்தியாவில் மட்டுமல்ல. பல்வேறு வளரும் நாடுகளில் தாங்கள் செய்திருந்த முதலீட்டை ஒரே நேரத்தில் விலக்கிக்கொண்டு லாபம் சம்பாதித்துள்ளார்கள். இந்தக் கொள்ளை லாபத்தின் ஒரு பகுதி மீண்டும் இந்தியாவுக்கு திரும்பி வரும் என்று நம்பிக்கொண்டிருக்கிறார்கள் பங்குச்சந்தை நிபுணர்கள். அவ்வாறு வரும் பணமும் வெறும் லாபத்தை மட்டுமே குறிவைத்து வருவதால் பங்குச்சந்தைத் தடுமாற்றங்கள் எப்போது வேண்டுமானாலும் நிகழலாம் என்பதை மறைத்து விடுகிறார்கள். கேட்டால், சந்தையைத் தொடர்ந்து கண்காணிப்பவர்கள்தான் சரியான முதலீட்டைச் செய்ய முடியும் என்று கூறிக்கொள்கிறார்கள்.

இத்தகைய காலகட்டத்தில்தான் ஆயில் இந்தியா, தேசிய நீர்மின்நிலையக் கழகம் உள்ளிட்ட பல நிறுவனங்களின் பங்குகளை விற்கும் முயற்சியில் மத்திய அரசு உள்ளது. பாஜக ஆட்சிக்காலத்தில் இதற்காக தனி அமைச்சகத்தையே உருவாக்கி 28 ஆயிரம் கோடி ரூபாய்க்கான பொதுத்துறைப் பங்குகளை விற்றார்கள். இடதுசாரிக்கட்சிகளின் ஆதரவை நம்பியிருந்ததால் காங்கிரஸ் தலைமையிலான ஐக்கிய முற்போக்குக் கூட்டணி அரசால் பொதுத்துறைப் பங்குகள் மீது பெருமளவு கை வைக்கமுடியவில்லை. இப்போது இடதுசாரிகள் என்ற தடை நீங்கிவிட்டதால் மக்களின் சொத்துகளை விற்கப்போகிறார்கள். எப்படியெல்லாம் விற்கப்போகிறோம் என்ற புதிய கொள்கையையும் உருவாக்கப்போகிறோம் என்கிறார் நிதித்துறைச் செயலாளர் அசோக் சாவ்லா.

விலை உயர்ந்தால் கொண்டாட்டம்!

கரும்பு விளைச்சல் இல்லை. சர்க்கரை உற்பத்தியில் பெரும் பாதிப்பு ஏற்படும். அதன் விலை கடுமையான ஏற்றத்தைச் சந்திக்கும். இந்தச் செய்திகள் கோடிக்கணக்கான இந்தியர்களின் நாடித்துடிப்பை அதிகரிக்கச் செய்துள்ளது. ஆனால் பங்குச்சந்தை சூதாட்டக்காரர்கள் உற்சாகக்குரல் எழுப்புகிறார்கள்.

எந்தப் பங்கில் முதலீடு செய்யலாம் என்று ஆலோசனை சொல்லும் பங்குச்சந்தைப் பொருளாதாரப் புலிகள், சர்க்கரை நிறுவனங்களின் பங்குகளில் எது குறைவான விலைக்கு விற்கிறதோ அதை வாங்கிக் கொள்ளுங்கள் என்று அறிவுரை சொல்கிறார்கள். கோடிக்கணக்காக சாமான்ய மக்களின் வாழ்வில் அதிர்வை ஏற்படுத்தும் அத்தியாவசியப் பண்டங்களின் விலையுயர்வு சூதாட்டக்காரர்களின் களமாக மாறி விடுகிறது.

சர்வதேச அளவில் நிலைமை இதுதான். அமெரிக்கப் பங்குச்சந்தைப் புள்ளிகள் அதிகரிப்பு என்று செய்தி. அதற்கான காரணமும் எழுதுகிறார்கள். சர்வதேசச் சந்தையில் பெட்ரோல் விலை அதிகரித்ததாம். சாமான்ய மக்களால் தாங்கிக் கொள்ள முடியாத அளவிற்கு எகிறிப்போயுள்ள விலைவாசி உயர்வுக்கு ஒரு காரணமான பெட்ரோல் விலை மேலும் உயர்ந்தால் பங்குச்சந்தையும் நிமிர்கிறது. ஆனால் சாமான்ய மக்களைப் படுக்க வைத்து விடுகிறது.

பாஜகவின் தலித் விரோத பரிசோதனைக்கூடம்(குஜராத்)!

நாட்டின் ஒவ்வொரு பகுதிகளிலும் நாகரீகமாக, மறைமுகமாக, வெளிப்படையாக மற்றும் கொடுரமாக என்று வெவ்வேறு வகையில் அன்றாடம் தீண்டாமையின் கொடிய வடிவத்தை தலித்துகள் சந்திக்கிறார்கள். இந்துத்துவ பரிசோதனைக்கூடம் என்று ஆர்.எஸ்.எஸ்-பாஜக கும்பலால் வர்ணிக்கப்படும் குஜராத்தில் அனைத்து வகையான தீண்டாமை வடிவங்களும் காணப்படுகின்றன. வால்மீகி சமூகத்தைச் சேர்ந்த தலித்து மாணவர்கள் மீதான கொடுமை தற்போது அம்பலமாகியுள்ளது. பாகுபாடுகளைப் போக்கும் கல்வியை அளிக்க வேண்டிய ஆசிரியப் பெருமக்களே பிரித்து வைக்கும் பணியைச் செய்கிறார்கள். வால்மீகி சமூகத்தைச் சேர்ந்த மாணவர்கள் பள்ளிகளில் உள்ள கழிப்பறைகளைச் சுத்தம் செய்யுமாறு நிர்ப்பந்திக்கப்படுகிறார்கள்.

மோடி தலைமையிலான மாநில அரசில் சமூக நீதித்துறை அமைச்சகமும் உள்ளது. பெயருக்குத்தான் அது இருக்கிறது என்பதை அந்தத்துறை அமைச்சரின் அறிக்கைகள் காட்டுகின்றன. எனக்குத்தெரிய இத்தகைய சம்பவங்கள் எதுவும் நடக்கவில்லை. அதுபற்றிக் கேள்விப்பட்டது கூட கிடையாது என்கிறார் அமைச்சர் ஃபகீர் வகேலா. மாநிலத்தில் தீண்டாமைக் கொடுமைகள் எதுவும் கிடையாது என்று பாஜகவினரும் அடித்துச் சொல்கின்றனர். ஆனால் கொடுமைகள் இருப்பதோடு, பள்ளிகளில் அது ஆசிரியர்களாலேயே நடைமுறைப்படுத்தப்படுகிறது என்று ஆவேசத்தோடு கூறினார்கள் சபர்மதி காந்தி ஆசிரமத்தில் குழுமிய ஆயிரத்துக்கும் மேற்பட்ட மாணவர்கள்.

தலித்துகளுக்கு எதிரான கொடுமைகளை வெளிக்கொண்டு வர நவ்சர்ஜன் என்ற தொண்டு நிறுவனம் ஏற்பாடு செய்திருந்த கூட்டத்தில்தான் அந்த மாணவர்களின் குமுறல்களை ஒரே இடத்திற்குக் கொண்டு வந்தது. தண்ணீர் வைக்கப்பட்டிருந்த பாத்திரத்திலிருந்து ஒரு மடக்கு தண்ணீர் குடிக்க முனைந்தபோது ஆசிரியர் கையில் இருந்த தடி எனது முதுகைப் பதம் பார்த்து விட்டது என்கிறார் சுரேந்திரநகரிலிருந்து வந்திருந்த 12 வயதாகும் விஷ்ணு சாவ்தா என்ற மாணவன். முதுகிலிருந்து காயத்தையும் அனைவருக்கும் தெரியும் வகையில் காட்டுகிறார். எவ்வளவு காலத்திற்குதான் இந்தப்பிஞ்சு முகம் இந்தக் கொடுரத்தை நினைவில் வைத்துக் கொள்ளப்போகிறதோ என்று கூடியிருந்த அனைவருமே கலங்கினர்.

பள்ளிக்கூடத்தை சுத்தம் செய்யுங்கள் என்று மாணவர்களை ஆசிரியர்கள் பணிப்பார்கள். ஆனால் மற்ற அறைகளை மாணவர்கள் சுத்தம் செய்யத் துவங்குவார்கள். நாங்கள் மட்டும் கழிப்பறைகளுக்கு சென்று சுத்தம் செய்ய வேண்டும் என்கிறார் விஷ்ணு. இது சுரேந்திரநகர் பகுதியில் மட்டும் உள்ள பிரச்சனையாக அமையவில்லை. மாநிலம் முழுவதும் நிலவுகிறது. பவ்நகர் உம்ராலா பகுதியைச் சேர்ந்த 15 வயதாகும் கவுதம் டோடியா மற்றும் படான் மாவட்டம் ஹார்ஜி பகுதியைச் சேர்ந்த 13 வயதாகும் கவுதம் வால்மீகி ஆகியோரும் இத்தகைய கொடுமைகள் நடப்பதாகத் தெரிவித்தனர்.

இத்தகைய கொடுமைகள் நடப்பதாக இதுவரை எங்களிடம் யாருமே புகார் கூறவில்லை என்கிறார் அமைச்சர் ஃபகீர் வகேலா. ஆனால் இந்தப் பிரச்சனை மற்றும் மனித மலத்தை மனிதனே அள்ளிக்கொண்டிருக்கும் அவலம் உள்ளிட்ட பல பிரச்சனைகளை நாங்கள் தொடர்ந்து அரசிடம் எடுத்துச் சொல்லிக் கொண்டிருக்கிறோம் என்கிறார்கள் நவ்சர்ஜன் அமைப்பின் நிர்வாகிகள். பள்ளிக்கூடங்களிலேயே இத்தகைய கொடுமைகள் நடப்பதால் அதைத் தாங்க முடியாமல் பல மாணவர்கள் படிப்பைப் பாதியிலேயே நிறுத்திவிட்டு சென்று விடுகிறார்கள். இத்தகைய இழிவுகளைப் பொறுக்க முடியாமல் தலித் மாணவர்கள் பள்ளிக்குச் செல்ல மறுத்த நிகழ்வுகள் குஜராத்தில் ஏராளம்.

வகுப்பறையிலும் கடைசி வரிசையில் அமருமாறு நிர்ப்பந்தம். இருப்பதிலேயே மோசமான வேலைகள் அந்த மாணவர்கள் மீது திணிப்பு. இவ்வளவுக்கும் பிறகு பள்ளிக்குச்செல்ல எந்த தலித் மாணவராவது விரும்புவாரா? இதுதான் நவ்சர்ஜன் அமைப்பாளர்கள் மட்டுமில்லாமல் தலித்துகளும் எழுப்பிக் கொண்டிருக்கும் கேள்வி. கிராமங்களில் பூனை மற்றும் நாய் போன்ற விலங்குகளில் ஏதாவது ஒன்று இறந்துவிட்டால் அவற்றை அகற்றும் வேலை தலித் சிறுவர்களின் மீது திணிக்கப்படுகிறது. வால்மீகி சமூகத்தில் பிறந்த அவர்களின் கடமை இது என்று அறிவுறுத்தப்படுகிறது. மனித மலத்தை அள்ளும் துப்புரவுப் பணியாளர்களின் எண்ணிக்கையில் குஜராத் மூன்றாவது இடத்தில் இருக்கிறது. 65 ஆயிரம் பேர் இதில் ஈடுபட்டு வருகிறார்கள்.

புதிய வரிக் கொள்(ளை!)கை

2011ல் நடைமுறைக்கு வரப்போகும் புதிய வரிக்கொள்கையின் வரைவு நகல் சுற்றிற்கு விடப்பட்டுள்ளது. இதன் மீது கருத்துச் சொல்ல விரும்புபவர்கள் அதைப் பதிவு செய்து கொள்ளலாம். உயர்தர மக்களுக்கு எக்கச்சக்க சலுகைகளை வாரி வழங்கும் இந்தக் கொள்கை அந்தச் சலுகைகளை சரிக்கட்ட நடுத்தர மக்களின் தலையில் மிளகாய் அரைப்பதற்காக தண்ணீர் தெளித்துள்ளது.

சம்பளத்தோடு கிடைத்து வந்த இதுவரை வரிக்குட்படாத சலுகைகள், ஓய்வுக்காலப்பலன்கள் என்று வரி போடப்படும் பட்டியல் நீளுகிறது. ஊழியர்கள் தங்கியிருக்கும் வீடுகளை அரசோ அல்லது நிறுவனங்களோ அளித்திருந்தால் அந்த வீடுகளுக்கு வருமான வரிக்காக ஒரு வாடகை நிர்ணயிக்கப்படும். வரி கட்டுகிறீர்களோ... வாடகையைக் கட்ட வேண்டாமா என்றும் விரைவில் கேட்கலாம்.

ஓசையின்றி ராணுவத்தினர் கழுத்திலும் கத்தி வைத்து மிரட்டுவது போன்ற விஷயமாகும் இது. அவர்களுக்கு தரப்படும் வீடுகளுக்கும் இது பொருந்துமல்லவா... விலக்கு அளிப்பதற்கான எந்த ஆலோசனையும் அந்த வரைவுக் கொள்கையில் இல்லை.

30 அல்லது 35 ஆண்டுகள் கழித்து அக்கடா..வென்று உட்காரப் போகும்போது ஓய்வூதியம் கிடைக்குமா, கிடைக்காதா என்ற கவலையை புதிய ஓய்வூதியத்திட்டத்தின் மூலம் ஏற்கெனவே அரசு ஏற்படுத்திவிட்டது. இப்போது ஓய்வின்போது வரவிருக்கும் பி.எப் மற்றும் கிராஜூவிட்டி ஆகியவற்றிலும் வரி என்ற பெயரில் அரசு கைவைக்கப்போகிறது. சேமிப்பு என்பதையே நடுத்தர மற்றும் ஏழை மக்கள் கைவிட வேண்டும் என்பதுதான் இவர்கள் நோக்கமாக இருக்கிறது.

நிறுவன வரியை 25 சதவிகிதமாக்கப் போகிறார்கள். வருமானம் குறையுமே... என்ற சந்தேகமெல்லாம் வேண்டாம். அதுதான் நடுத்தர மக்களின் முதுகில் ஏறிவிட்டார்களே... இனி சவாரிதான்.